Δύο νεαροί εθελοντές στην Πάτρα πέρασαν έναν ολόκληρο μήνα στη φυλακή για εμπρησμό που δεν διέπραξαν. Το πόρισμα της Πυροσβεστικής ήταν σαφές: η φωτιά δεν ήταν εμπρησμός, αλλά δευτερογενής εστία. Παρ’ όλα αυτά, η δικαιοσύνη τους κράτησε δεμένους με περιοριστικούς όρους: απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, παρουσία στο αστυνομικό τμήμα κάθε δεκαπέντε ημέρες, εγγύηση 3.000 ευρώ και εκκρεμεί ακόμη η δίκη. Η αποφυλάκιση δεν ισοδυναμεί με αθώωση· οι δύο νέοι παραμένουν υπό κατηγορία, ενώ η δικαιοσύνη συνεχίζει να τους τραυματίζει.
Την αποφυλάκιση των δύο νεαρών, σχολίασε με ανάρτησή του ο Αντιστράτηγος – Yπαρχηγός Π.Σ., ε.α, Νομικός – Δικαστικός Πραγματογνώμονας Ανδριανός Γκουρμπάτσης.
Αυτό που σοκάρει δεν είναι μόνο η καθυστέρηση στην αναγνώριση της αθωότητας, αλλά ότι μοιάζει να λειτουργεί σαν το σύστημα φαίνεται να χρειάζεται «ενόχους» για να καλύψει τις δικές του ανεπάρκειες. Αντί να αντιμετωπίσει τις πραγματικές αδυναμίες —πρόληψη, διαχείριση κρίσεων, αποτελεσματική διοίκηση—επιλέγει να στοχοποιεί αθώους δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι η τάξη και η ασφάλεια λειτουργούν. Αυτό συνέβη με τις ενέργειες της Ασφάλειας Πατρών. Οι δύο εθελοντές έγιναν σύμβολα ενός μηχανισμού που λειτουργεί εις βάρος των ίδιων που υποτίθεται ότι πρέπει να προστατεύει. Κλονίζοντας για μία ακόμη φορά την πίστη στους θεσμούς.
Οι νόμοι, αντί να υπηρετούν τον άνθρωπο, μετατρέπονται σε εργαλείο πίεσης και στιγματισμού. Η αδικία που υπέστησαν οι δύο εθελοντές δεν αφορά μόνο εκείνους· αφορά ολόκληρη την κοινωνία, που βλέπει την αθωότητα να τιμωρείται και τις αδυναμίες του συστήματος να καλύπτονται με ανθρώπινο κόστος.
Η αποφυλάκισή τους, παρ’ όλο που ανακουφίζει, δεν σβήνει την πικρή αλήθεια ότι, η αθωότητα δεν προστατεύεται πάντα. Και όσο το σύστημα χρειάζεται «ενόχους» για να καλύψει τις αδυναμίες του, η κοινωνία πρέπει να παραμένει σε εγρήγορση. Η δικαιοσύνη δεν είναι μόνο η τιμωρία των ενόχων, αλλά κυρίως η προστασία των αθώων και σε αυτό, η υπόθεση της Πάτρας υπενθύμισε σε όλους πόσο εύκολα αποτυγχάνει.
Leave a comment